„ეს უფრო დათვალიერებაა ოპოზიციური ძალებისა ამერიკის მხრიდან“
საზოგადოება

„ეს უფრო დათვალიერებაა ოპოზიციური ძალებისა ამერიკის მხრიდან“

„ეს უფრო დათვალიერებაა ოპოზიციური ძალებისა ამერიკის მხრიდან“
ლალი ზირაქიშვილი

2017-08-03 14:00:46

საქართველოში სტუმრობისას აშშ-ს ვიცე-პრეზიდენტის დღის წესრიგში მნიშვნელოვანი ადგილი დაეთმო ოპოზიციურ სპექტრთან შეხვედრებს. ოპოზიციის ლიდერების განცხადებებიდან ჩანდა, რომ მათ ისაუბრეს ყველაფერზე, რაზეც კი სურდათ და ის ინფორმაცია მიაწოდეს მაიკ პენსს, რაც საჭიროდ ჩათვალეს. რამდენად ღრმა და საფუძვლიანი შეიძლება გახდეს ქართული ოპოზიციისა და აშშ-ს პოლიტიკური წრეების თანამშრომლობა, ეძებს თუ არა დასავლეთი ქართულ ოპოზიციაში დასაყრდენს, ამ თემებზე ექსპერტი, ვახტანგ ძაბირაძე გვესაუბრება.

ცნობილია, რომ ამერიკის ვიცე-პრეზიდენტი შეხვდა ქართულ ოპოზიციას, როგორც საპარლამენტოს, ისე არასაპარლამენტოს; თუმცა არასაპარლმენტო ოპოზიცის ზოგიერთი წარმომადგენელი უკმაყოფილო დარჩა - კერძოდ, ნინო ბურჯანაძე აცხადებს, რომ მას არც სააკაშვილის დროს მისცემია ასეთ შეხვედრებში მონაწილობის საშუალება და არც ახლა. თვლით, რომ ოპოზიცია გარკვეული ნიშნით იყო შერჩეული?

- პრინციპი ნათელი და გასაგებია, ეს არის ის ხალხი, რომელიც მკაფიოდ და ცალსახად გამოხატავს თავის პოზიციას დასავლეთის და არა მხოლოდ მის, არამედრუსეთის მიმართაც. ანუ საქართველოში ეს ხალხი არის დასავლური მიმართულების ფლაგმანი და მათთან შეხვედრა აშშ-ს ვიცე-პრეზიდენტისა, სრულიად ბუნებრივია.

რაც შეეხება ბურჯნაძესთან შეხვედრას, ალბათ ჩაითვალა, რომ მისი პოზიცია, ე.წ. ნეიტრალიტეტის შესახებ ნაკლებად საინტერესო იქნებოდა. იქიდან გამომდინარე, რომ აშშ-სა და რუსეთს შორის ამ ბოლო პერიოდში კიდევ უფრო ცუდი და დაძაბული მდგომარეობაა, ვიდრე ობამას პერიოდში; კონგრესიც და საზოგადოებაც უფრო აქტიურია საგაეო პოლიტიკაში; გარდა ამისა, ევროპასთანაც საკმაოდ რთული ურთიერთობა აქვს რუსეთს, მოკლედ, მიზეზები ბევრია და სავარაუდოდ, ამიტომაც არ შეხვდნენ ბურჯანაძეს.

როგორც არ უნდა ილაპარაკოს ქალბატონმა ნინომ, საზოგადოება მას აღიქვამს როგორც პრორუსულ ძალად- შესაძლოა, არა ისეთ მკაფიო ძალად, როგორც სხვებს, მაგრამ მაინც ასე ითვლება და საზოგადოების უდიდესი ნაწილი იზიარებს, რომ ნეიტრალიტეტი ნიშნავს უარი თქვა ევროპაზე, დასავლეთზე და დარჩე რუსეთთან პირისპირ. ეს კი რას მოგვიტანს, გასაგებია.

ეს შეხვედრები გამოხატავს, რომ დასავლეთი ხვდება იმ ოლიტიკურ ძალებს, რომელთაც აქვთ მკაფიოდ ჩამოყალიბებული საგარო ვექტორი.

როდესად დასავლეთისა და ოპოზიციის ურთიერთობაზეა საუბარი, განსაკუთრებით კი აშშ-ზე გავამჯახვილებდი ყურადღებას, ალბათ უნდა გავიხსენოთ 2003 წელიც, როდესაც ამერიკის მხრიდან იყო აშკარა მხრდაჭერა ჟვანია-სააკაშილის გუნდის მიმართ. მას შემდეგ რაც ივანიშვილის ხელისუფლება მოვიდა, გარკვეული პერიოდი ამერიკაც და ევროპაც ეჭვითა და სიფრთხილით გამოირჩეოდაახალი ხელისუფლების მიმართ; თუმცა ამჟამად შეიძლება ითქვას, რომ მასში მოკავშირეს ხედავს. დღეს თუ არის მსგავსი ფონი ქვეყანაში, როგორც იყოშევარდნაძის პერიოდში, როდესაც ამერიკამ საჭიროდ ჩათვალა, რომ კონკრტულ ოპოზიციურ ძალაზე უნდა დაედო ფსონი?

- ასეთი ცალსხა ვითარებაც არ ყოფილა; იყო არა მხოლოდ ჟვანია-სააკაშვილი, არამედ ბურჯანაძეც. ისიც უნდა გავიხსენოთ, რომ იმ გადამწყვეტ პერიოდში ჩამოვიდა ივანოვი, ანუ მხარდაჭერა იყო რუსეთიდანაც. შემდეგ რაც მოხდა, აბაშიძის გაყვანა აჭარიდან და ა.შ. სწორედ რუსეთმა განახორციელა და იქაც ორივე ფაქტორი მოქმედებდა, რუსულიც და ამერიკულიც.

იყო კიდევ ერთი მომენტი - ჟვანია-სააკაშვილის გუნდი კი ერქვა, მაგრამრეალურად ეს იყო კოალიცია, რომელშიც შედიოდნენ კონსერვატორები, რესპუბლიკელები და ა.შ.

პოლიტიკაში მუდმივობა არ არსებობს და შემდეგროგორც განვითარდა მოვლენები, ვნახეთ. იმ პერიოდში ყველამ იცოდა, რომ შევარდნაძე უნდა წასულიყო და მოხდა ის, რაც აწყობდა ორივე მხარეს -მისი მშვიდობიანი გაშვებაც, როგორც ჩანს, ორივე მხარის ინტერესში შედიოდა.

მაშინ უპირატესობა არც ერთ ძალას არ ჰქონდა საქართველოში არც პრორუსულს და არც პროდასავლურს. თუმცა ცოტა ხნის შემდეგ, როდესაც ცხინვალის პროცესები განვითარდა, საკმაოდ მკვეთრი რეაქცია წაქმოვიდა რუსეთის მხრიდან.

ხშირად საკმაოდ სქემატურად ვავლებთ ხოლმე პარალელებს -იმის თქმა მინდა, რომ მაშინ არ ყოფილოა ასეთი ცალსახა ვითარება,მხოლოდ შემდეგ გმოიკვეთა, რომ ნაციონალური მოძრაობა იყო მკვეთრდად პროდასავლური პოლიტიკური ძალა.

მერე უკვე გვახსოვს რაც მოხდა და 2007-2008 წლების შემდეგ მას სხვა არჩევანის საშუალებაც პრაქტიკულად არ ჰქონია.

შემდგომი პერიოდი გამოირჩეოდა იმით, რომ ოპოზიციამ ივანიშვილამდე ვერ ივარგა. ვგულისხმობ იმას, რომ ამ პერიოდში ოპიოზიციამ პროცესები ძალიან დააჩქარა, მიუხედავად იმისა, რომ არავინ არ იყო მზად ხისტი მოქმედებებისათვის - ვგულისხმობ 2007 წლის მოვლენებს, რომელიც გაგრძელდა 2008 წელშიც.

თუმცა ვთვლი, რომ მაშინაც იყო დაშვებული ერთი დიდი შეცდომა, როდესაც იპოდრომიდან დაიშალა ოპოზიცია და არ დაიწყო მსვლელობა. დღევანდელი გადასახედიდან რთულია ლაპარაკი, რა შეიძლებიოდა მომხდარიყო, მაგრამ თუ შეიქმნებოდა შეჯახების საფრთხე, რაც საეჭვოდ მიმაჩნია, შეიძლებოდა მაშინდაშლილიყვნენ.

ამას ვიხსენებ იმიტომ, რომ იმ პერიოდში დასავლეთი უკვე ეძებდა სააკაშვილის ჩამნაცვლებელს. რადგან ოპოზიციაშიარ აღმოჩნდა ასეთი ფიგურა, როგორც ჩანს, ერთი მხრივ, საკოსტიტუციო რეფორმა განხორციელდა იმისათვის, რომ სააკაშვილი საპრეზიდენტო პოსტიდან ჩამოეშორინათ, მაგრამ მეორე მხრივ, თვითონ ნაციონალურ მოძრაობაში მოეძებნათ ლიდერი, რომელიც დასავლურ კურსს გააგრძელებდა.

საკმაოდ სქემატურად ვლაპარაკობ, მაგრამ დაახლოებით ასეთი ეპოპეა იყო მაშინ. რაკი ვერც ეს სცენარი ვერ განხორციელდა, დადგა საკმაოდ კრიზისული მომენტი. თითქოს განადგურებული ოპოზიცია ქუჩიდან სახლებში გადაბარგდა, მაგრამ იმდენად რთული ვითარება გახლდათ, რომ ნებისმიერ ნაპერწკალს შეიძლებოდა სიტუაცია აეფეთქებინა. ეს იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი. ამ დროს მოვიდა ივანიშვილი, რომელმაც დაფანტული ოპოზიცია შეაგროვა.

რაც შეეხება დასავლეთისადმი დამოკიდებულებას, რაც არ უნდა ვთქვათ, ამ ადამიანმა თავისი კაპიტალი დააგროვა რუსეთში, ალბათ ურთიერთობაც ჰქონდა რუსულ პოლიტიკურ წრეებთან, ამას თავადაც არ უარყოფს. ამიტომმისადმი რომ ფრთხილი დმოკიდებულება ყოფილიყო, ეს  სავსებით ნორმალურია.

თავადაც მშვენივრად იცოდა ეს და პირველი, ვინც კოალიციაში მიიწვია, იყვნენ რესპუბლიკელები და თავისუფალი დემოკრატები - მან არ შექმნა პარტია და განაცხადა რომ ეს  ძალები იყო მისი დასაყრდენი. ეს არ ნიშნავს, რომ ერთი ან მეორე პოლიტიკური ძალა გულზე ეხატებოდა და ვნახეთ კიდეც, 4 წლის შემდეგ რომ მისთვის ეს ძალები დესტრუქციული იყო. პრინციპში, ეს მანამდეც გამოჩნდა, გახსოვთ, ალბათ სოფლის მეურნეობის მინისტრის შემთხვევა, რომელიც რესპუბლიკელებსა და თავისუფალ დემოკრატებთან ასოცირდებოდა პოლიტიკურად. შემდეგ რაც მოხდ თავისუფალ დემკრატებთან დაკავშირებით ესეც ვნახეთ, მაგრამ ეს სხვა თემაა.

მოკლედ, ეს ძალები  ივანიშვილს სჭირდებოდაიმის საჩვენებლად, რომ ის იყო პროდასავლური ძალა. პრინციპში, საქართველოს ხელისუფლებაში ვერც მოვა პრორუსული ძალა, რაც არ უნდა ლამაზად დახატონ ნეიტრალიტეტი, საქართველოს მოსახლეობის უმეტესობას კარგად ახსოვს რუსეთი და ისიც იცის მას რა უნდა.

განწყობაც ასეთია, თუ ხალხს თავისუფალი არჩევანის საშუალება მიეცა, აირჩევს პროდასავლურს და არა პრორუსულს.მართალია, შემდეგ ივანიშვილი ხელისუფლებიდან წავიდა, მაგრამ პროდასავლური კურსი შეინარჩუნა.

რაც შეეხება ფრთხილ დამოკიდებულებას, ასეთი დამოკიდებულება ისევ შენარჩუნებულია,მაგრამ არა საგარეო ვექტორის, არამედ დემოკრატიული ინსტიტუტების მიმართულებით.

2012 წელსაც ეს იყო გარდამტეხი, 2003-შიც და 1991 წელსაც ეს პრობლემა იყო.დღესაც დგება ასეთი მომენტი - ანუ მოიძებნება თუ არა ოპოზიციაში ისეთი ძალა, რომელიც დაუპირისპირდება ქართულ ოცნებას.

ობიექტური რეალობა დღეს ასეთია: არის ორი ძალა - “ქართული ოცნება” და დაყოფილი “ნაციონალური მოძრაობა”. თუ “ნაციონალურმა მოძრაობამ” ვერ მოახერხა, რომ დაასრულოს თავსი “ნაციონალური” წარსული,  დიდი მომავალი არ აქვთ -ანუ იმ სახით როგორითაც დღეს არიან, მოსახლეობისთვის არიან მიუღებლები.

სხვა ოპოზიციური ძალები ჯერჯერობით ფორმირების პროცესში იმყოფებიან და სუსტები არიან. დღეს ასეთი ლანდშაფტი გვაქვს, თუმცა ვფიქრობ, ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების შემდეგ უფრო დაიხვეწება და დალაგდება პოლიტიკური სურათი.

დასავლეთი იმითაც განსხვავდება რუსეთისაგან, რომ ის ელაპარაკება ხელისუფლებაში მყოფ ძალას, მოსწონს ის თუ არა, თუმცა აგრძელებს დასაყრდენი პოლიტიკური ძალის ძებნას.

პროცესი, რომელიც საქართველოში მიდის, სამწუხაროდ კვლავ მეორდება და როგორც ეს წინა ხელისუფლების დროს იყო, კვლავ პოლიტიკურ დაპირისპირებამდე მიდის.

თქვენ აღნიშნეთ, რომ პრობლემა ყოველთვის იყო დემოკრატიული ინსტიტუციების არასათანადო ფუნქციონირება. დღესაც ანალოგიური პრობლემაა, რომელიც უფრო მძაფრად ჩანს, რადგან წინა ხელისუფლება მის დაფარვას ასე თუისე, პიარით მაინც ახერხებდა. თუ ოპოზიცია არ იქნება ძლიერი, ცხადია პრობლემა უფრო გაღრმავდება. როდესაც ოპოზციურ ძალაზე ფსონის დადებასთან დაკავშირებით გკითხეთ, ვიგულისხმე ოპოზიციის გაძლიერება ისე, რომ მან ღირსეული ოპონირება გასწიოს და არა ხელისუფლების ჩასანაცვლებლად რევოლუციები მოაწყოს. თეორიულად მაინც, ასეთი სცენარის განხილვა შესაძლებელია? ანუ იგივე დასავლეთის მხარდაჭერით გაძლიერებულ ოპოზიციას ხელისუფლება ანგარიშს უწევს და უფრო მეტი პასუხისმგებლობით ეკიდება ქვეყნის მართვას...

- 2011 წელს, როდესაც 26 მაისის აქცია იყო, მეგობრებთან საუბრისას ვთქვი, რომ ხელისუფლება შიცვლებოდა - არავინ არ ჩანსო, მითხრეს. დავეთანხმე, არ ჩანს, მაგრამ სიტუაციაა ასეთი-მეთქი. ასეთი სიტუაციები თავისთავად იქმნება. დღესაც არ ჩანს ლიდერი, მაგრამ სიტუცია იქით მიდის, რომ ჩიხში შევალთ.

დღეს თუ ვინმე უშლის ხელს ჯანსაღი ოპოზიციური სპექტრის ჩამოყალიბებას, ეს არის “ნაციონალური მოძრაობა”, მისადმი ხალხის დამოკიდებულებიდან გამომდინარე. მას არ აქვს რესურსი, ისეთ ოპოზიციურ ძალად იქცეს, რომელიც ხელისუფlებას ჩანაცვლებს.

არის მეორე მომენტიც - პიარი კი არ ფარავდა დემოკრატიული ინსტიტუტების სისუსტეს, რეპრესიები ფარავდა - მასა იყო ჩუმად, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ იყო კმაყოფილი. ეს გამოჩნდა 2012 წელს.

ამიტომ საკითხავია, ეს პროცესი თუ ამ მიმართულებით წავიდა, ხელისუფლება შეძლებს კი იმას, რომ ძალაუფლების შენარჩუნებისთვის კი არა, დემოკრატიული ინსტიტუტების გაძლიერებისთვის იბრძოლოს? მაშინ ძალაუფლება ხელიდან უნდა გაუშვას.

მაგრამ რეალობა ისეთია, რომ ხელისუფლება აქეთკენ არ მიდის.გავიხსენოთ თუნდაც ბოლოს მომხდარი ორი მომენტი - შემოვიღეთ საპარლამენტო მმართველობა, ეს არის საშუალება, რეალურად მივიღოთ პოლიტიკური პლურალიზმი. ამის პარალელურად მივიღეთ შესწორებები და ყველაფერი გადავაქციეთ ისევ ერთპარტიულ სისტემად. ელექტრონულ მედიაში რა პროცესებიც მიდის, ამასაც ვხედავთ.

ასეთ პირობებში გაძლიერებული ოპოზიცია დემოკრატიული ინსტიტუციების გაჯანსაღებაზე იმუშავებს? - რა თქმა უნდა, არა. რჩება ის ლუფტი, სადაც ხელისუფლებას და ოპოზიციას თანამშრომლობა შეუძლიათ? ორივე მხარე დაპირისპირების რეჟიმში გადადის. პრეზიდენტის წარმომადგენლისა და პარლამენტის თავმჯდომარის მაგალითი გავიხსენოთ - ეს იყო დაპირისპირების სააშკარაოზე გამოტანა, რომელმაც დაგვანახა, რომ ისევ საზოგადოების გახლეჩის პროცესი მიდის.

უკვე აღარ ვიცი, რა გზა შეიძლება გამოიძებნოს, ხელისუფლებას შესწევს თუ არა საკუთარ თავში გამოძებნოს ძალა და კარდინალურად ამოატრიალოს პოლიტიკური პროცესი და სხვა მიმართულება მისცეს. მეეჭვება, რომ ეს ამ შემადგენლობამ შეძლოს, მაგრამ ამისათვის დრო კიდევ არსებობს, დაახლოებით ერთი წელი თეორიული შანსი მაინც არის. ერთი წლის შემდეგ ეს შანსიც აღარ იქნება.

ეს არის პრობლემა და ამიტომ მიჭირს, გაძლიერებული ოპოზიცია აღვიქვა როგორც დემოკრატიული ინსტიტუციების გაჯანსაღების ბერკეტი. ეს არც სუსტ ოპოზიციას აწყობს და მითუმეტეს გაძლიერებულს არ ენდომება.

ხელისუფლებამაც იცის, რომ დღეს ოპოზიცია არაფერი არ არის, მაგრამ წინასწარ ბერკეტებს იმზადებს, რომ ძალაუფლება შეინარჩუნოს - ეს რელობა გვაქვს.

ანუ აშშ-ს ვიცე-პრეზიდენტთან ოპოზიციური ლიდერების შეხვედრები შეიძლება ფორმალურ შეხვედრებად აღვიქვათ? ყოველ შემთხვევაში ამ ეტაპზე...

- ვთვლი, რომ მიდის უფრო დათვალიერება ოპოზიციური ძალებისა ამერიკის მხრიდან. ვფიქრობ, ისინი ეძებენ ახალ საყრდენს ოპოზიციაში, თუ ასეთი გამოჩნდა. ისინი შეიძლება დაეხმარნენ, მაგრამ ასეთ ძალას თავად ვერ შექმნიან.

რამდენიც არ უნდა ვილაპარაკოთ, რომ ამერიკა გვმართავს, გადაწყვეტილებას მაინც ჩვენ ვღებულობთ, საქართველოს მოქალაქეები ყველა საჭირო შემთხვევში. ხელისუფლების ცვლილებაც, ასეთი თუ ისეთი, ჩვენ მიერ არის განხორციელებული და არა დასავლეთის მხრიდან.

ამიტომაც შეიძლება დასავლეთმა შესაძლოა, რომელიმე ოპოზიციური ძალა მართლაც შეარჩიოს სათანამშრომლოდ და მას პიარისა თუ ფინანსების კუთხით დაეხმაროს კიდეც, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ რაიმე გადაწყვეტილება ქართველი ხალხის გარეშე იქნება მიღებული.

ნანახია - 1958

antoni

2017-08-03 13:55:13

რაც უფრო დაემთხვევა ჩვენი და აშშ-ს ინტერესები ერთმანეთს, მით უფრო ვიხეირებთ ჩვენ! ჩვენთვის მსხვერპლს არავინ გაიღებს, მაგრამ უნდა ვიყოთ საჭირონი!!
ოპოზიციას არანაირი დათვალიერება არ სჭირდება - აშშ-მ მშვენივრად იცის აქ რა და რისი მაქნისი ოპოზიციაცაა, ეს უფრო მათთვის, (როგორც სარეზერვო თინეიჯერი მოთამაშეებისთვის სპორტში) თავზე ხელის გადასმაა

მეგრელი

2017-08-03 14:00:08

ამიტომაც შეიძლება დასავლეთმა შესაძლოა, რომელიმე ოპოზიციური ძალა მართლაც შეარჩიოს სათანამშრომლოდ და მას პიარისა თუ ფინანსების კუთხით დაეხმაროს კიდეც, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ რაიმე გადაწყვეტილება ქართველი ხალხის გარეშე იქნება მიღებული.
---------------------------------------------------------------
??? ანუ?

არ დაწეროთ მაინც.

შულტა

2017-08-03 14:40:41

"ელექტრონულ მედიაში რა პროცესებიც მიდის, ამასაც ვხედავთ" - ვხედავთ როგორ არა ასეთი თავისუფალი მედია არასდროს ყოფილა. (ზღვარგადასული თავისუფალიც კი)
ასევეა დემოკრატიაც -

natali

2017-08-03 15:15:49

ისეთი მთავრობა უნდა მოვიდეს, რომ კურსი ამერიკისკენ ჰქონდეს და საშინაო პოლიტიკით ხალხი კმაყოფილი იყოს. ნაცების მობრუნებაზე ლაპარაკის ზედმეტია. ეს გადასარევად იციან. დემოკრატიისთვის საჭიროა ოპოზიციური ძალაც, მაგრამ სადაა ასეთი ძალა? ვფიქრობ, ხელს შეუწყობენ ახალი პოლიტიკური ძალის ჩამოყალიბებას, ისეთს, რომელიც ჩვენც არ გვაწყენდა. ვნახოთ!

natali

2017-08-03 15:39:58

ჯონ მაკკეინი: აშშ პასუხს აგებინებს ყველას დესტაბილიზაციური და აგრესიული ქმედებების გამო
------------
ხომ არ დაგაგვიანდათ პატივცემულო?

cugo

2017-08-03 15:46:19

დავით ბაქრაძე და ნიკა მელია რომ შეხვდა ამერიკის ვიცე-პრეზიდენტს ეს არის საქართველოს და ქართველი ხალხის შეურაცხყოფა.ესენი პარტიის წევრები კი არა კრიმინალები არიან.დავით ბაქრაძე იყო პარლამენტის თავმჯდომარე როცა ადამიანებს ხოცავდნენ,აწამებდნენ და აუპატიურებდნენ.პარლამენტის თავმჯდომარე ამას ყველაფერს ხელს უწყობდა თავისი დანაშაულებრივი უმოქმედობით.ნიკა მელია თვითონ არბევდა მშვიდობიან მომიტინგეებს და მონაწილეობდა ბანკი ქართუ-ს გაკოტრების კრიმინალურ სქემაში.ამათ სტუმართან შეხვედრა კი არა,როგორც კრიმინალური პარტიის წარმომადგენლები არჩევნებში მონაწილეობა უნდა აუკრძალო.

1234

2017-08-03 19:27:03

სიხარული ნაადრევია. ახალი სანქციები მიიღო კონგრესმა და არა ტრამპმა. ტრამპი ბევრად პრორუსულია ვიდრე კონგრესი. სანქციების კანონი კონგრესმა ვეტო შეუვალი ხმის რაოდენობით მიიღო და ტრამპი იძულებული იყო ხელი მოეწერა რადგან ძალაში მაინც შევიდოდა.
პენსი ტრამპივით პრორუსული არ არის, მაგრამ პენსი ჯერჯერობით ძირითადად ცერემონიალური ფიგურაა, თუმცა მომავალში შეიძლება პრეზიდენტიც გახდეს. ამიტომ მასთან ახლო ურთიერთობის დამყარება საქართველოსთვის მნიშვნელოვანია.
ოპოზიციის წარმომადგენლები ადგილობრივმა საელჩომ შეარჩია ალბათ. საინტერესოა რომ საელჩომ პარტიის გარეშე დარჩენილი უსუფა ჩასვა სიაში და მისი გამომზრდელი ლიდერები ძმები ბერძენიშვილები არა.
ბურჯანაძეს რაც შეეხება, ჯერ სააკას მიერ მისი ოჯახისთვის გაქვითული 20 მილიონის სახემწიფო ვალი დააბრუნოს და მერე ისაუბროს პატრიოტიზმზე და სამშობლოს სიყვარულზე.

natali

2017-08-03 20:09:47

არ არის ტრამპი პრორუსი. უბრალოდ მაგრად აბნევს პუტინს.:)))თან ხელს აწერს სანქციებს,თან იძახის კონგრესის ბრალიაო. რუსულად იქცევა რააა:))))) გაკოტრებთ რუსებს მაგრამ ჩემი ბრალი არააო.

natali

2017-08-04 00:56:07

ავღანეთის ისლამურ რესპუბლიკაში, ბაგრამის საავიაციო ბაზის მიმდებარე ტერიტორიაზე ერთობლივი მოტორიზებული პატრულირებისას თავდასხმა განხორციელდა. ამის შესახებ ინფორმაციას საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო ავრცელებს.
როგორც უწყების მიერ გავრცელებულ განცხადებაშია ნათქვამი, თავდასხმის შედეგად "მტკიცე მხარდაჭერის" მისიაში მონაწილე საქართველოს შეიარაღებული ძალების II ქვეითი ბრიგადის 23-ე ქვეითი ბატალიონის უმცროსი სერჟანტი მდინარი საბას ძე ბებიაშვილი (23.10.1991) გარდაიცვალა. უმცროსი სერჟანტი ბებიაშვილი საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში 2010 წლიდან მსახურობდა. ის ავღანეთში უსაფრთხოების ხელშეწყობის საერთაშორისო ძალების (ISAF) მისიაში ორჯერ - 2012 და 2014 წლებში მონაწილეობდა. მიღებული აქვს მედლები "სამშვიდობო ოპერაციებში მონაწილეობისთვის".

მომხდარი თავდასხმისას ასევე, დაშავდა „მტკიცე მხარდაჭერის“ მისიაში მონაწილე საქართველოს შეიარაღებული ძალების სამი სამხედრო მოსამსახურე. მათგან ერთის, კაპიტან მიხეილ ამირანის ძე გვირჯიშვილის ჯანმრთელობის მდგომარეობა სტაბილურად მძიმეა, დანარჩენი ორის - უფროსი ლეიტენანტ გიგა დავითის ძე ხახუტაშვილის და კაპრალ გეგა ელვარდის ძე ხარშილაძის - დამაკმაყოფილებელი. სამივე მათგანი ბაგრამის საავიაციო ბაზის ჰოსპიტალშია მოთავსებული და შესაბამისი სამედიცინო მკურნალობა უტარდებათ.
---------------------

აი ესაა დამპალი პუტინის პასუხი პენსის ვიზიტზე.

anti

2017-08-04 10:41:09

" პიარი კი არ ფარავდა დემოკრატიული ინსტიტუტების სისუსტეს, რეპრესიები ფარავდა - მასა იყო ჩუმად, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ იყო კმაყოფილი. ეს გამოჩნდა 2012 წელს."....-
- დღეს რეპრესიები არ ფარავს დემოკრატიის ინსტიტუტების სისუსტეს, სრული თავისუფლებაა...პირიქით, ვითომ დემოკრატიული ინსტიტუტების, სინამდვილეში ლიბერასტული ჯგუფების იდიოტიზმი და სრული თავნებობა იწვევს ქართული საზოგადოების აღშფოთებას! ხალხი გაბრაზებულია ეკლესიის შეურაცყოფით... ლგბტ-ფემინისტ- ლიბერასტული ასკაციანი (ქალიანი) აღლუმებით... რომლებსაც ისევ ლიბერასტობაზე თავგადაკლული ტელევიზიები აშუქებენ როგორც საზოგადოებრივ მოვლენებს..... ჩვენი თვალით რომ არ ვხედავდეთ, გეგონება 100000 დემონსტრაციებია! ვისი დაკვეთითაა ასეთი მიკერძოება?... ნამდვილად არ არის ქათველი ერის დაკვეთა!

რეგისტრაცია

დახურვა
სახელი:

პაროლი:

გაიმეორეთ პაროლი:


სარეკლამო ბანერი
1000 X 80